نمی دانم چرا ، کجا ، تا کی ، برای چه ، ولی رفتی بی آنکه به فکر غربت چشمان من باشی

با تمام مداد رنگی های دنیابا هرزبانی که بدانی یا ندانیچه بخواهی و چه نخواهیبدون هر تشبیه و استعاره و ایهامتنها یک جمله برایت مینویسمبی اندازه و بی نهایتدوستت دارم خاص ترین مخاطب خاص دنیا

کاش انسان مثل شمع فقط یک شب زندگى مى کرد اما کنار پروانه اش.

چه بى تفاوت زندگى میکنند آدم ها بى آنکه بداننددر گوشه اى از دنیا تمام دنیاى کسى شده اند…

زیباترین عکس های دنیا، در اتاق های تاریک ظاهر می شوند؛پس هر وقت در تاریکی زندگی قرار گرفتی؛بدان که خدا می خواهد از تو تصویری زیبا بسازد.

آنقدر خوبي و پاكي؛كه وقت وداعحيفم آيد كه تو را دست خدا بسپارم

هیچکس نفهمید که زلیخا مرد بودمردانگی میخواهد ماندن پایعشقی که تو را پس میزند

دلم احساس غم دارددر این انبوه ویرانیکمی تا قسمتی ابریو شاید باز بارانی

تمام شهر ازبس عاشقی کردند قهارند ... اما من هنوز ناشیانه "ذوستت دارم".

کوچه یِ علـی چپــقشنگتــرین کوچه یِ دنیــاستوقتــیدر حساس ترین نقطه یِ رابطهمی پیچی به آن !!!

سه چيز را با احتياط بردار : قدم ،قلم ، قسم !سه چيز را پاك نگهدار:جسم،لباس،خيال!از سه چيز كار بگير:عقل،همت،صبر!از سه چيز خود را نگهدار : افسوس،فرياد،نفرين كردن!سه چيز را آلوده نكن:قلب،زبان،چشم!اما سه چيز را هيچگاه و هيچوقت فراموش نكن : خدا،مرگ و دوست خوب را

خون که قرمزه رنگ عشقه اما اشک که بیرنگه درد عشقه . . .

میگن دل به دل راه داره ام هر وقت خواستم از دلم به دلت بیایم به دور برگردان رسیدم!!!

دلم را در حرير يك سلام گرم ميپيچم و با 1 دوستت دارم تو را از دور ميبوسم :-*

حوا دوباره سیب بچین بگذاراز زمین اخراج شویم...روزگاری شده است که شیطان فریاد میزند آدم پیدا کنید سجده میکنم

باکابوسی ازخواب پریدم خواستم به آغوشت پناه ببرم؛اما یادم نبود ازنبودنت به خواب پناه برده بودم

اینجا جاییست که وقتی ازشدت تنهایی زانوی غم بغل گرفته ای به جای همدردی باتو؛برایت پول خرد می اندازند

من که گفتم اين بهار افسردني است / من که گفتم اين پرستو مردني استمن که گفتم اي دل بي بند و بار / عشق يعني رنج ، يعني انتظارآه عجب کاري به دستم داد دل / هم شکست و هم شکستم داد دل . . .

من که گفتم اين بهار افسردني است / من که گفتم اين پرستو مردني استمن که گفتم اي دل بي بند و بار / عشق يعني رنج ، يعني انتظارآه عجب کاري به دستم داد دل / هم شکست و هم شکستم داد دل . . .

يک نفر امد قرارم را گرفت / برگ و بار و شاخسارم را گرفتچهار فصل من بهار بود ، حيف / باد پائيزي بهارم را گرفتاعتباري داشتم در پيش عشق / با نگاهي ، اعتبارم را گرفتعشق يا چيزي شبيه عشق بود / آمد و دار و ندارم را گرفت . .